۸ اصل استاندارد ایزو

استاندارد ایزو هم مانند تمامی استاندارد ها و سیستم های مدیریت دیگر دارای اصولی می باشد که با عنوان ۸ اصل استاندارد ایزو از ان نام برده می شود. این اصول به صورت مختصر در ذیل توضیح داده شده است

اصل اول استاندارد ایزو :  تمرکز بر مشتریhttp://www.npiso.org/wp-content/uploads/2017/06/5.jpg
بکارگیری اصل تمرکز بر مشتری عموما باعث می گردد که سازمان:
– برای درک نیازها و انتظارات مشتریان تحقیقات لازم را صورت دهد.
– ارتباطات درون سازمانی را در راستای نیازها و انتظارات مشتریان هدایت نماید.
– رضایت مشتریان را اندازه گیری نموده و بر مبنای نتایج حاصل از آن اقدام نماید.
از وجود توازن بین رضایتمندی مشتریان و سایر ذینفعان سازمان (نظیر مالکین، کارکنان، سرمایه گذاران،
انجمن‌ها و مجامع محلی) اطمینان حاصل نماید.

اصل دوم استاندارد ایزو : مدیریت رهبری
بکارگیری اصل مدیریت رهبری در سازمان عموماً باعث می‌گردد که:
– نیاز های تمامی ذینفعان سازمان در نظر گرفته شود.
– اهداف چالش بر انگیز با زمان بندی مشخص تنظیم گردد.
– ارزش‌های مشترک، مدل‌های اخلاقی و هنجارهای صحیح در تمامی سطوح سازمان ایجاد و تقویت گردد.
– کارکنان با منابع مورد نیاز، برخوردار از آموزش و آزادی عمل با داشتن مسئولیت و پاسخگویی فعالیت نمایند.

اصل سوم استاندارد ایزو : مشارکت کارکنان
بکارگیری اصل مشارکت کارکنان در سازمان عموماً باعث می‌گردد که:
– کارکنان اهمیت همکاری و نقش خود در سازمان را درک کنند.
– کارکنان محدودیت‌های عملکردشان را شناسایی کنند.
– کارکنان عملکرد خود را در راستای مقاصد و اهداف شخصی ارزیابی نمایند.
– کارکنان فعالانه فرصت‌های افزایش صلاحیت، دانش و تجربه خود را جستجو نمایند.
– کارکنان آزادانه دانش و تجربیات خود را به اشتراک گذارند.

اصل چهارم استاندارد ایزو : مدیریت فرایند
بکارگیری اصل مدیریت فرایند در سازمان عموماً باعث می‌گردد که:
– فعالیت های ضروری به منظور دستیابی به نتایج مورد نظر به صورت سیستمی تعریف شوند.
– مسئولیت و پاسخگویی برای مدیریت فعالیت های کلیدی به صورت شفاف ایجاد گردد.
– فصول مشترک فعالیت های کلیدی در تعامل با بخش های سازمان شناسایی گردد.
– ریسک ها، پیامدها و اثرات فعالیت‌های مشتریان، تأمین کنندگان و سایر ذینفعان ارزیابی گردد.

اصل پنجم استاندارد ایزو : رویکرد سیستمی به مدیریت
بکار گیری اصل رویکرد سیستمی به مدیریت در سازمان عموماً باعث می‌گردد که:
– یک سیستم برای دستیابی به اهداف سازمانی در بهترین حالت کارآمدی و اثر بخشی آن پایه ریزی گردد.
– قابلیت های سازمانی درک شده و قیود منابع قبل از عمل ایجاد گردد.
– تعریف و هدف گذاری برای اینکه فعالیت‌های ویژه در یک سیستم چگونه باید عمل نمایند.
– سیستم بر پایه اندازه گیری‌ها و ارزیابی هایش به صورت مستمر بهبود یابد.

اصل ششم استاندارد ایزو : رویکرد بهبود مستمر
بکارگیری اصل رویکرد بهبود مستمر در سازمان عموماً باعث می‌گردد که:
– منابع انسانی آشنا به روش ها و ابزار بهبود مستمر تأمین گردد.
– بهبود مستمر در محصولات، فرآیندها وسیستم ها یک هدف مشترک برای یکایک کارکنان سازمان تعریف گردد.
– مقاصدی برای هدایت و اقداماتی برای ردگیری بهبود مستمر ایجاد گردد.
– بهبود های صورت گرفته، تشخیص داده شده و تصدیق گردند.

اصل هفتم استاندارد ایزو : رویکرد تصمیم گیری
بکارگیری اصل رویکرد تصمیم گیری در سازمان عموماً باعث می‌گردد که:
– از کفایت و دقت داده‌ها و اطلاعات اطمینان حاصل گردد.
– داده‌ها برای کسانی که به آنها نیاز دارند در دسترس باشد.
– داده‌ها و اطلاعات با استفاده از روش‌های معتبر تجزیه و تحلیل شوند.
– تصمیم گیری و اقدامات اجرایی بر مبنای تجزیه و تحلیل واقعی در کنار تجارب و بصیرت صورت پذیرد.

اصل هشتم استاندارد ایزو : ارتباط با تامین کنندگان
بکارگیری اصل ارتباط با تأمین کنندگان در سازمان عموماً باعث می‌گردد که:
– ارتباطی متوازن بین ملاحظات کوتاه مدت و بلند مدت ایجاد گردد.
– تأمین کنندگان کلیدی شناسایی و انتخاب گردند.
– ارتباطات شفاف و آشکار برقرار گردد.
– تشریک مساعی در توسعه و بهبود فعالیت‌ها صورت گیرد.
– تأمین کنندگان برای تشخیص بهبود‌ها و موفقیت‌ها تشویق شده و دلگرم گردند.

دیدگاه ها بسته شده است